Mindfulnes - Γνώση κ Συναίσθηση Νο1

Καλησπέρα! Αυτό είναι το πρώτο μου ποστ στη νέα μας κατηγορία "mindfulness". Αποφάσισα να ξεκινήσω αυτή την κατηγορία για να γράψω όλα όσα μαθαίνω και διαβάζω σχετικά με το minfulness. Θα ανανεώνω το μπλογκ μου με σκέψεις αλλά και πληροφορίες που μαζεύω στην προσπάθειά μου να αλλάξω τον εαυτό μου. Όχι ακριβώς να αλλάξω αυτό που είμαι, αλλά να αλλάξω τον τρόπο που συμπεριφέρομαι στον εαυτό μου.

Θα γράφω σε αυτή την κατηγορία κυρίως στα ελληνικά γιατί δεν υπάρχει αρκετό υλικό σχετικά με mindfulness στα ελληνικά και πιστεύω πως θα είναι χρήσιμο για άτομα που θα ήθελαν να μάθουν περισσότερα σε αυτό τον τομέα στην ελληνική γλώσσα. Επίσης είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθώ την θέση των ελληνικών χαρακτήρων στο πληκτρολόγιό μου :)

Mindfulness είναι ένας όρος που είναι στην μόδα. Πολλοί μιλάνε για mindfulnes, αλλά τί είναι αυτό ακριβώς; Πρόκειται για μία διανοητική κατάσταση που έχουμε όταν συγκεντρωνόμαστε στο παρόν, στη στιγμή που ζούμε τώρα. Ενώ με ηρεμία αντιλαμβανόμαστε και αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις μας και τι αισθανόμαστε στο σώμα μας. Συχνά χρησιμοποιείται ως θεραπευτική αγωγή.

Μέσα στο κεφάλι μου υπάρχουν πολλές σκέψεις. Μα αν κοιτάξω λίγο καλύτερα, παρατηρώ ότι όλες μου οι σκέψεις κατατάσσονται σε δύο μόνο ομάδες.

 

Όλες μου οι σκέψεις προέρχονται από δύο πηγές. Η μία πηγή είναι ο φόβος και η άλλη, η εμπιστοσύνη. Οι σκέψεις προερχόμενες από φόβο δεν με αφήνουν σε ησυχία. Με αποθαρρύνουν, με κάνουν να νιώθω μικρή και με κάνουν να χάνω όλη μου την ενέργεια. Τέτοιες σκέψεις συχνά εμφανίζονται "με άλλα ρούχα", για παράδειγμα, μάς εμφανίζονται ως κατάθλιψη, ενοχές, θυμό ή κριτική.

Σκέψεις που προέρχονται από την εμπιστοσύνη με κάνουν με κάνουν να νιώθω ήρεμη και δυνατή. Με ενθαρρύνουν, μου δίνουν αυτοπεποίθηση, νιώθω ελπίδα και τόλμη. Και αυτές οι σκέψεις μπορούν να εμφανιστούν διαφορετικά. Μερικά παραδείγματα είναι η φιλία, η αγάπη, η ανοχή, η συγχώρηση και το θάρρος. 

Όταν στη βάση των σκέψεών μου υπάρχει φόβος, τότε έχω την εντύπωση ότι όλα πάνε εναντίον μου, ότι έχω αποτύχει και ότι σίγουρα είμαι λάθος. Αντιθέτως, όταν στη βάση των σκέψεών μου υπάρχει εμπιστοσύνη, τότε λέω πως όλα θα γίνουν, και ότι όλα είναι αρκετά καλά.

Κάθε μου σκέψη δημιουργεί και ένα συναίσθημα στο σώμα μου. Δηλαδή, ο τρόπος που σκέφτομαι επηρεάζει και το πως αισθάνομαι. Όταν οι σκέψεις μου προέρχονται από φόβο, τότε νιώθω άγχος, απαισιοδοξία ή θυμό. Αν προέρχονται από την εμπιστοσύνη, τότε νιώθω ελπίδα, χαρούμενη και ήρεμη. Γι'αυτό προτιμώ τις σκέψεις που προέρχονται από την εμπιστοσύνη, καθώς ενισχύουν την ειρήνη με τον εαυτό μου, και με βοηθούν να ενεργώ καλύτερα. Είναι λοιπόν απελευθερωτικό το να μάθει κανείς πως να νικά τους φόβους του.

Οι σκέψεις μας είναι συνέπεια ενός γεγονότος που συνέβη. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το γεγονός, μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιδράμε σε αυτό. Κάτι που συνέβη σε 'μένα ή γύρω μου, με κάνει να νιώθω άγχος και δημιουργεί αυτές τις αρνητικές σκέψεις μέσα στο κεφάλι μου. Συχνά γίνομαι αντίπαλος του εαυτού μου. 

Το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνω για να ανταλλάξω τις αρνητικές μου σκέψεις με θετικές είναι να αντιληφθώ ότι οι σκέψεις μου οδηγούνται από φόβο. Αυτό είναι πολύ πολύ σημαντικό!! Κάθε μα κάθε φορά που σκέφτεστε κάτι, ή βγάζετε συμπεράσματα για κάτι, για τον εαυτό ή για κάποιον άλλον, σταματήστε για ένα λεπτό και ρωτήστε τον εαυτό σας: "μήπως είναι φόβος αυτό που νιώθω?". Δεν θα μπορέσεις ποτέ να πας ένα βήμα παραπέρα αν πρώτα δεν ξέρεις το σημείο στο οποίο βρίσκεσαι τώρα! Αν δεν ξέρεις και δεν αναγνωρίσεις τι αισθάνεσαι και σκέφτεσαι. Δεν είναι κακό το να νιώθεις άγχος, άγχος είναι ένας τρόπος που το σώμα μας χρησιμοποιεί για να μας προστατεύσει από κάποιες καταστάσεις. Είναι όμως πολύ σημαντικό το να αναγνωρίσουμε το ότι αυτό που νιώθουμε είναι άγχος!

Το δεύτερο βήμα και επίσης πολύ σημαντικό βήμα είναι η αποδοχή. Αποδοχή της κατάστασης και του εαυτού μου. Ναι νιώθω φόβο, νιώθω άγχος, το αναγνωρίζω και το αποδέχομαι.

Και τότε μπορούμε να αφήσουμε λίγο χώρο και για κάτι άλλο. Τότε υπάρχει χώρος και για θετικές σκέψεις να κάνουν μια βόλτα μέσα στο κεφάλι μας.

Μία φιλική φωνή μέσα στο κεφάλι μου, την ακούω να με ενθαρρύνει. Και έτσι γίνομαι οπαδός του εαυτού μου. Ενώ μέχρι τώρα ήταν μία αγχωτική φωνή και έτσι ήμουν ο εχθρός μου. Και έτσι στη θέση του εχθρού υπάρχει τώρα ένας φίλος, που μιλάει για αθωότητα και για καινούριες ευκαιρίες. Μέσα μας υπάρχουν όλα όσα χρειαζόμαστε. Αρκεί μόνο να κοιτάξουμε καλύτερα για να τα βρούμε.
Έχω εμπιστοσύνη και ξεκινώ βήμα προς βήμα. Είμαι αρκετά καλή και μπορώ να τα καταφέρω όλα.

 

Αυτά για απόψε, θα σας αφήσω τώρα. Αυτή είναι μόνο η αρχή για μια υπέροχη και καλύτερη ζωή που μας περιμένει. Το πρώτο βήμα είναι η αναγνώριση. Σε επόμενο ποστ θα μάθουμε πώς μπορούμε να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε στον εαυτό μας όπως θα συμπεριφερόμασταν σε ένα φίλο.

In a country with a Language you don't understand

It's Sunday evening and I find myself tiding some papers and listening to Greek radio. I came accidentally across with the link to this radio station. I was very happy that it has a website so that you can listen the music online, without being physically in Thessaloniki, where this radio is broadcasting. Of course, everything and everyone has a website nowadays, as a Back End Developer, should have known better. Listening to the radio brought up memories from when I was in High school. This period of my life was a lot of studying. Going to school, extra tutoring classes and studying till late. By the end of the day, when I was off to bed, I would put on my headphones and I would listen to this station till I would fall asleep.

I miss listening to Greek radio. I should do it more often. I do sing some Greek songs now and then, but that becomes less and less regular. I miss speaking in my own language. I must confess that very often I need to think which is the right word to describe something, when I speak with my family. There are more Greeks at my job and it is really nice to grab the chance and speak in your own language once in a while. But once I do that, I hear immediately "Jij mag niet in Grieks praten, want is asociaal". Meaning "You may not speak in Greek, because is not social". Those are the people that live in their country speaking their own language. They don't understand how it feels like being a foreigner in a country you don't understand the language and how beautiful it feels to speak your own language when you can.

I am trying to learn the language, it would make my life so much easier! The first part is succeeded. I can make a descent small conversation with quite good pronunciation. That is a very useful survival skill. When something goes wrong, with the trains for example, then you know why. When you meet a new person, or need to ask directions, or need to go to the doctor. I read cooking recipes in Dutch and I can reply to a customer's email. But when people speak together or too fast then I'm lost. I don't know all the words. I understand what people are talking about, but not what they say. Dutch people often correlate my good pronunciation with the good knowledge of a language, and thus they believe that I hide my good knowledge of Dutch. Why on earth would I ever do that?

In my dancing class I don't know which leg to move and to which direction, because of the language. At my job I cannot participate in all meetings or conversations because of the language. In family gatherings I get bored because I don't understand the language. But I am trying! People believe that it is my duty to learn the language, and that they can speak the language to me so that I can learn it. Like is that easy!

However, it does feel good to be a foreigner in another country! To know how much broader your mind is and how much experience you gain in comparison with the native people. Learning to adapt, learning the culture and the history, better even than them, exactly because it is interesting and new, while for them is the default. It is difficult to be the different one and there is so much pressure on you, but it is good to be different!